Bu yıl da Ekoloji Fuarında ahşap oyuncaklarla birlikteydim 8. defa.
Zaten bu ahşap oyuncaklarla dolu serüven ilk olarak ekoloji fuarında başlamamış mıydı?
Feshane’de düzenlen ilk ekoloji fuarında “Adonis” olarak el yapımı, İzmir üretimi ahşap oyuncaklar sergilemiştik.
Zamanla “City Farm, Ecolife, Toyzz-shop” gibi mağazalar müşterimiz olmuştu. Çeşitli fuarlara, etkinliklere katılıyorduk. En zevklisi ise çocuklarla yapılan sarı-kırmızı, siyah-beyaz, sarı-lacivert, bordo-mavi renkli topaçların yarıştırıldığı etkinliklerdi.

Sonra… Bir ara verdik. Ben kendimi gerek ahşap oyuncak konusunda, gerekse pedagojik olarak daha çok geliştirmek için çalışmaya başladım. Nürnberg’deki fuarı birkaç defa , oyuncak müzelerini, Essen’deki oyun fuarını neredeyse her sene ziyaret ettim, hangi oyun ne için gereklidir, nasıl ahşap oyuncak olmalıdır öğrendim, çeşitli üreticilerle tanıştım.

Derken… Mahallemizde benim küçük kızım Selin’in de gittiği mütevazi bir oyunevi kurdum. Elimde birçok ahşap oyun, eğitim malzemesi vardı... ve  kaynak kitaplar, ayrıca   maalesef kızım icin icime sinen  bir anaokulu bulamamıştım.

Kızım, arkadaşları, daha sonra mahalleli çocuklar oyunevimize gelmeye  başladılar. Ahşap oyuncakla, doğal malzemeyle oynuyorlardı, kum havuzları vardı, giriş katında da olsa, hemen hemen her gün parka çıkıyorlardı, yemekleri kendimiz yapıyorduk, yardımcı bir genç öğretmen vardı… Çocuklar birbirlerine yakın oturduğundan ve aileler tanıştığından daha sonraları da birlikte oluyorduk, mahallenin çocukları da bizimkilerle arkadaş olsun istedik, farklı sosyo-ekonomik gruplar kaynaşsın istedik, zaten kar amacımız yoktu, tam tersi böyle bir oluşum için biraz harcama yapmaya da hazırdık, hazırdım.
 “Oyun, Sanat ve Zanaat Derneği”ni kurduk, daha geniş kitlelere açılmak, oyunevine resmiyet kazandırmak üzere, farklı sivil toplum örgütlerinde yönetici olan, ahşabı seven, bilen  arkadaşlarımız da vardı kurucular arasında. Amacımız çocukların, yetişkinlerin daha çok ahşap oyuncak, obje yapımı ile uğraşmalarını ve “oyun” çerçevesinde farklı grupların birlikteliğini sağlamaktı.

Buna paralel olarak Boğaziçi üniversitesinde AB tarafından desteklenen ahşap oyuncak girişimcilik eğitiminin koordinatörlüğünü yaptım, oyuncağın tarihçesi, kullanımını, çeşitliliğini, tasarımını  ve dünyadaki ahşap oyuncak piyasasını öğrencilere aktardım, yine ayni proje kapsaminda Murtaza Salman arkadaşım da ağacı, kullanımını, ahşap oyuncak kullanımındaki araç ve gereçleri öğretti ve tabii ki bol bol ahşap oyuncak yapıldı proje bitene kadar. Projede öğrenilenlerin derlendiği 6 farklı kitapçık dağıttık öğrencilere.

2005 yılından itibaren“alternatif eğitim” ile ilgilenen, Türkiye’de tanınmasını isteyen bir grubun içinde yer aldım. Derneğin kurucu üyelerinden oldum. Büyük kızımın Almanya’da Montessori ilkokuluna, küçük kızımın ise kısa bir süre Dortmund’da Waldorf anaokuluna gitmesinden dolayı,  farklı eğitim modellerini tanidim, ilgi duydum,ogrenmeye calisiyorum. Özellikle Waldorf pedagojisinin, çocuğa, insana katkısının çok önemli olduğunu düşünüyorum.

2006'da açılan Feriköy’deki ekolojik pazarda oyuncaklarla yer aldık her Cumartesi günü, (mümkün olduğunca aksatmadan) hem mahalleli çocukların hem de pazara gelen çocukların, yetişkinlerin oturup oynadığı bir oyun köşesi oluşturduk pazarda. Keyif aldık organik çayımızı yudumlarken, birbirinden lezzetli organik malzemeden üretilmiş yiyecekleri tadımlarken, meyveleri de yerken.

Ve  Meydan Alışveriş merkezinde açık alanda 1-19 mayıs da kurulan ekolojik pazardan sonra biz tekrar Meydan’dayiz yaklaşık 6 aydır ahşap oyuncaklarla, çocuklarla, oyunlarla…
Bu yılki Ekoloji Fuarında ise artık kendi üretimimiz de kendi dükkanımız da var demenin gururunu yaşıyordum.

Bir başka gurur kaynağı da… 4 yıl önce ahşap oyuncak sattığım Dalyan’dan Arda Bey’in artık çok kaliteli bir ahşap oyuncak yapımcısı olarak fuarda yer alması idi. Hele hele topaçlarımı, taklacılarımı aldığım Kırıkkale’li Şeref Şimşek’in de Samsun Valiliğinin desteği ve Sakatlar Derneğinin aracılığı ile Samsun’daki atölyede üretilmeye başlanmış  ahşap oyuncaklarla fuarda yer alması beni çok sevindirdi. Hemen kendime bir paye çıkardım… ¨Özendirmiştim onları¨diye düşündüm.

Oyun, sanat ve zanaat derneğini kurarken şöyle demiştik 2005 yılında

"Yolumuzda,

Oyunu araç ediyoruz,

Zanaatle sanatı yakınlaştırıyoruz,

Sizlerle birlikte gelişiyor, geliştiriyor

Doğalı, doğalı  öğreniyor, öğretiyor, yaşamımıza katıyoruz." demiştik

Bize, bana bu yolda eşlik eden, destek veren birçok kişi oldu. Maalesef onlar arasından bazıları, hatta en önemlileri  edebiyen aramızdan ayrıldı. İlki  sevgili eşim, hayat arkadaşım, çocuklarımın babası 2005 aralığında bizleri yalnız bırakan Süha Şenol, daha sonra  Dortmund'da 2003 de tanıştığım Türkiye'de ahsap oyuncagın nasıl olması gerektigini ogrendigim, onu Bogazici univeristesindeki projede ogrencilere de  öğreten tasarımcı, akademide ogretim gorevlisi, yıllarca ahsap oyuncak tasarım jüri üyeliğini yapmış ahsap oyuncakcı arkadaşım Peter Haertwig, üçüncüsü ise 16 ekim 2008 de aramızdan ayrılan bana hep destek olan,  Meydan AVM deki işe birlikte başladığımız arkadaşım, çocukların, anne-babaların sevili Kemal Ağabeyleri. Hepsi de kansere yenik düştüler....

Ve bizler her seferinde hatırlıyoruz kendimiz veya yakınlarımız kanser gibi hastalıklarla da yüzleşince..

Sağlıklı  yaşamanın temelini biraz da küçük yaşta edindiğimiz alışkanlıklar oluşturmuyor mu? Kullandığımız ürün, yediğimiz,içtiğimiz, hayata bakış açımız, yaşam tarzımız, hem bizim hem de evrendeki diğer canlıların üzerinde etkili olabiliyor, oluyor.

Ahşap oyuncak da ekolojik yaşamın bir parçası diyor, bol oyunlu, keyifli, sağlıklı günler diliyorum.

Şule Şenol (oyuncakçı teyze)